บทที่ 17 เรื่องหนักใจของใต้เท้าหาน

ตอนที่ 17 เรื่องหนักใจของใต้เท้าหาน

หานอวิ๋นเฉิงก้าวออกจากตำหนักทรงพระอักษรด้วยสีหน้าเรียบเฉยดังเดิม แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดยาวไปตามระเบียงหิน ขันทีและนางกำนัลที่เดินสวนมาต่างรีบหลีกทาง ก่อนก้มศีรษะคำนับตามธรรมเนียม เขาเพียงพยักหน้ารับเล็กน้อย แล้วก้าวต่อไปอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

ภายนอกดูคล้ายไม่มีสิ่งใดเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ